Wszechświat

 

Strona główna	Na początku	Odpychanie kosmiczne	Super wszechświat
Ekspansja	Ewolucja wszechświata	Promieniowanie tła	Hiper wszechświat
Czarna dziura	Ciemna materia	Promień grawitacyjny	Siły pływowe
Obiekty odległe	Wielki Wybuch	Poczerwienienie grawitacyjne	Życie gwiazd

 

Wszechświat to taki obszar którego widzialna część jest otoczona horyzontem zdarzeń. Niektóre ogólne właściwości Wszechświata pozostają nieznane, ponieważ jego widzialna część jest otoczona horyzontem kosmicznym – obszar za nim oddala się szybciej niż światło w próżni, co zgodnie z teorią względności uniemożliwia tamtejszym cząstkom zbliżanie się do Ziemi. Zbadano jednak podstawowe cechy obserwowalnej części Wszechświata:

Nad wszechświat

Strona główna	Na początku	Odpychanie kosmiczne	Super wszechświat
Ekspansja	Ewolucja wszechświata	Promieniowanie tła	Hiper wszechświat
Czarna dziura	Ciemna materia	Promień grawitacyjny	Siły pływowe
Obiekty odległe	Wielki Wybuch	Poczerwienienie grawitacyjne	Życie gwiazd

 

Nadwszechświat jest to wszechświat w którym nasz wszechświat jest czarną dziurą.

Zmiana gęstości ciemnej materii

Strona główna	Na początku	Odpychanie kosmiczne	Super wszechświat
Ekspansja	Ewolucja wszechświata	Promieniowanie tła	Hiper wszechświat
Czarna dziura	Ciemna materia	Promień grawitacyjny	Siły pływowe
Obiekty odległe	Wielki Wybuch	Poczerwienienie grawitacyjne	Życie gwiazd

Ciemną materią jest medium wypełniające w dużej koncentracji całkowicie każdy z wszechświatów, każdą czarną dziurę. Tą koncentrację może zwiększyć tylko oddziaływanie czarnej dziury. Objawia się to pojawieniem dysku akrecyjnego i halo galaktyki w sąsiedztwie czarnej dziury,

Kwazar

Strona główna	Na początku	Odpychanie kosmiczne	Super wszechświat
Ekspansja	Ewolucja wszechświata	Promieniowanie tła	Hiper wszechświat
Czarna dziura	Ciemna materia	Promień grawitacyjny	Siły pływowe
Obiekty odległe	Wielki Wybuch	Poczerwienienie grawitacyjne	Życie gwiazd

Czarna dziura wyrzucona z galaktyki w przestrzeń międzygalaktyczną staje się  kwazarem. Wspomniana czarna dziura generuje pole pływowe w wyniku czego z ciemnej materii formuje się materia zwykła, która z kolei tworzy . Brak materii zwykłej wokół kwazara, w przestrzeni międzygalaktycznej wynika z błędnego domyślnego założenia. 
Kwazar to czarna dziura,  której  błędnie oszacowano odległość i jasność. Za dużą odległość oceniono na podstawie poczerwienienia grawitacyjnego wziętego za przesunięcie ku czerwieni, a z tego wyszła ogromna odległość.

Materia

Strona główna	Na początku	Odpychanie kosmiczne	Super wszechświat
Ekspansja	Ewolucja wszechświata	Promieniowanie tła	Hiper wszechświat
Czarna dziura	Ciemna materia	Promień grawitacyjny	Siły pływowe
Obiekty odległe	Wielki Wybuch	Poczerwienienie grawitacyjne	Życie gwiazd

Materia to wszystkie obiekty, o różnej od zera masie spoczynkowej,  wytwarzające grawitację i jej podlegające. Materia dzieli się na materię zwykłą i ciemną materię. Ciemna materia jest szczególnym przypadkiem materii zwykłej i odwrotnie. W określonych  warunkach z ciemnej materii powstaje materia zwykła. 
Materia zwykła składa się z cząstek i zazwyczaj dotyczy  to obiektów o rozmiarze podobnym lub mniejszym niż rozmiar atomu. Ciemna materia w dużej koncentracji wypełnia cały Wszechświat, tworzy przestrzeń a jej natura jest nieznana.

Przenika materia z nadwszechświata

Strona główna	Na początku	Dysk akrecyjny	Super wszechświat
Ekspansja	Ewolucja wszechświata	Promieniowanie tła	Hiper wszechświat
Czarna dziura	Ciemna materia	Promień grawitacyjny	Siły pływowe
Obiekty odległe	Wielki Wybuch	Poczerwienienie grawitacyjne	Życie gwiazd

 

Do naszego Wszechświata spada materia z nadwszechświata, która w dysku akrecyjnym  tworzy się z ciemnej materii nadwszechświata skutkiem działania  sił pływowych. W naszym Wszechświecie, ciemna materia nadwszechświata staje się ciemną materią naszego Wszechświata, zwiększając jego masę, zmniejszając jego gęstość:

Można zbadać, jaka jest średnia gęstość materii o masie ${\displaystyle �,}$ jeśli ścisnąć ją do obszaru o objętości, której promień ${\displaystyle �}$ jest równy promieniowi Schwarzschilda. Objętość ${\displaystyle �}$ sfery o promieniu ${\displaystyle �}$ rośnie proporcjonalnie do trzeciej potęgi promienia, ${\displaystyle {�}^3.}$ Zaś sam promień Schwarzschlida jest proporcjonalny do masy ${\displaystyle �,}$ a więc objętość takiej sfery będzie rosła proporcjonalnie do trzeciej potęgi masy ${\displaystyle {�}^3.}$ Średnią gęstość materii o masie M otrzymuje się zgodnie ze wzorem:

Widać więc, że im większa masa, tym mniejsza jest średnia gęstość materii ściśniętej do obszaru sfery o promieniu Schwarzschilda.

 W tym procesie może uczestniczyć także materia zwykła, ale jej udział jest ograniczony ze względu na niewielki zapas materii zwykłej w sąsiedztwie dysku akrecyjnego na przestrzeni nieskończenie wielkiego czasu. 

Długość Plancka

Strona główna	Na początku	Odpychanie kosmiczne	Super wszechświat
Ekspansja	Ewolucja wszechświata	Promieniowanie tła	Hiper wszechświat
Czarna dziura	Ciemna materia	Promień grawitacyjny	Siły pływowe
Obiekty odległe	Wielki Wybuch	Poczerwienienie grawitacyjne	Życie gwiazd

Zakłada się, że minimalnym rozmiarem jest długość Plancka, fakt ten dotyczy materii zwykłej, jak i  ciemnej materii. Wraz z masą danej czarnej dziury/wszechświata długość Plancka wzrasta.