Artykuł ten omawia czarne dziury z punktu widzenia ich pozycji w hiperwszechświecie złożonym z czarnych dziur, wszechświatów, obiektów zamkniętych pod promieniem Schwarzschilda. Zobacz też standardowe informacje o czarnej dziurze w Wikipedii.
Wszystko co istnieje w hiperwszechświecie jest czarną dziurą lub elementem takowej. My żyjemy w jednej z tych czarnych dziur. W nadwszechświecie istnieją czarne dziury od których oddziela nas horyzont zdarzeń. A w naszym wszechświecie istnieją czarne dziury, których horyzont zdarzeń oddziela nas od naszego wszechświata. Wszystkie czarne dziury uczestniczą w ekspansji wszechświatów gdyż cały czas opada na nie materia z nadwszechświatów.
Czarne dziury różnią się od siebie wartościami tych samych stałych fizycznych. Stałe fizyczne nie zmieniają się w czasie i przestrzeni, jeżeli dotyczą jednego wszechświata, jednej czarnej dziury. I tak długość Plancka dla różnych wszechświatów jest różna.
Materia w czarnej dziurze naszego wszechświata ma nieporównywalnie większą gęstość, jeżeli w ogóle możemy porównywać te gęstości, gdyż nie potrafimy jej zmierzyć czy określić w inny jakikolwiek sposób.
Jeżeli fragment naszego Wszechświata ściśniemy, skolapsujemy do objętości mniejszej niż wynikającej z jego promienia Schwarzschilda to w naszym Wszechświecie utworzymy czarną dziurę. Czarna dziura w naszym Wszechświecie to wszechświat podobny do naszego, ale posiadający nieporównywalnie mniejszą wartość stałej fizycznej długości Plancka , która w naszym Wszechświecie wynosi: 1,616229(38) x 10-35 metra, ale po kolapsie zmniejsza się o tyle razy ile zmniejszeniu uległ promień Schwarzschilda.
Po kolapsie RSchw znacznie zostaje zmniejszony. Masa M czarnej dziury pozostaje niezmieniona,więc aby równanie było spełnione, wielkości stałej grawitacji G i prędkości światła c w kolapsarze/czarnej dziurze pozostają zmniejszone. /Względem obserwatora we Wszechświecie/
gdzie:
RSchw - promień Schwarzschilda
- G - stała grawitacji
- M - masa obiektu /czarnej dziury/
- c - prędkość światła
Zmniejszeniu w czarnej dziurze ulega m.inn. długość Plancka i wynikające z tego konsekwencje i tak dla przykładu maleje prędkość światła. Stałe fizyczne są niezmienne dla obszaru przestrzeni otoczonej horyzontem zdarzeń. /Względem obserwatora w wszechwiecie./
Hiperprzestrzeń hiperwszechświata jest złożona z nieskończonej ilości obiektów otoczonych sferą o promieniu Schwarzschilda. Jeżeli znajdujemy się na zewnątrz promienia Schwarzschilda pewnego obiektu, to obiekt ten jest dla nas czarną dziurą, natomiast jeżeli znajdujemy się wewnątrz promienia Schwarzschilda pewnego obiektu, to obiekt ten jest dla nas wszechświatem. Pojęcia czarna dziura i wszechświat są pojęciami umownymi i odnoszą się do tego samego rodzaju obiektów. Nasz wszechświat jest jedną z wielu czarnych dziur w Nadwszechświecie.
Medium wypełniające czarną dziurę nie jest żadną formą materii z punktu widzenia wszechświata w którym dana czarna dziura się utworzyła i odwrotnie. Jeżeli mówimy że czarna dziura jest wypełniona ciemną materią, to oznacza ciemną materię z punktu widzenia omawianej czarnej dziury.
Każda czarna dziura wypełniona jest ciemną materią upakowaną w maksymalnej koncentracji odnoszącej się do tej określonej czarnej dziury. Każda czarna dziura znajduje się we wnętrzu innej czarnej dziury, czarnej dziury o nieporównywalnie większej masie i o nieporównywalnie mniejszej gęstości. Na czarną dziurę bezustannie opada ciemna materia z macierzystej czarnej dziury. Ciemna materia opadając na czarną dziurę, na skutek sił pływowych w dysku akrecyjnym zamienia się w materię zwykłą, a konkretnie w plazmę kwarkowo gluonową. Po przekroczeniu horyzontu zdarzeń materia ta ulega grawitacyjnemu kolapsowi stając się ciemną materią czarnej dziury. Gęstość ciemnej materii czarnej dziury jest nieporównywalnie większa od gęstości ciemnej materii wszechświata w którym ta czarna dziura powstała. Czarna dziura "obligatoryjnie" jest "konsumentem" ciemnej materii wszechświata w którym powstała. Materia zwykła wpada do dysku akrecyjnego czarnej dziury "przy okazji".
Każda czarna dziura wypełniona jest ciemną materią upakowaną w maksymalnej koncentracji odnoszącej się do tej określonej czarnej dziury. Każda czarna dziura znajduje się we wnętrzu innej czarnej dziury, czarnej dziury o nieporównywalnie większej masie i o nieporównywalnie mniejszej gęstości. Na czarną dziurę bezustannie opada ciemna materia z macierzystej czarnej dziury. Ciemna materia opadając na czarną dziurę, na skutek sił pływowych w dysku akrecyjnym zamienia się w materię zwykłą, a konkretnie w plazmę kwarkowo gluonową. Po przekroczeniu horyzontu zdarzeń materia ta ulega grawitacyjnemu kolapsowi stając się ciemną materią czarnej dziury. Gęstość ciemnej materii czarnej dziury jest nieporównywalnie większa od gęstości ciemnej materii wszechświata w którym ta czarna dziura powstała. Czarna dziura "obligatoryjnie" jest "konsumentem" ciemnej materii wszechświata w którym powstała. Materia zwykła wpada do dysku akrecyjnego czarnej dziury "przy okazji".
Każda czarna dziura, bez wyjątku, jest otoczona dyskiem akrecyjnym, zainicjowanym przez opadającą na nią ciemną materię. Pojęcie akrecja jest stowarzyszone z opadaniem materii na ciało niebieskie w wyniku działania grawitacji, ale wstępną przyczyną opadania materii zwykłej jest opadanie ciemnej materii i przemiany jej w polach sił pływowych w materię zwykłą. Wyświecanie materii zwykłej, a konkretnie materii dziwnej w dysku akrecyjnym nie ma związku z pierwotną obecnością, czy nieobecnością materii zwykłej w bezpośrednim sąsiedztwie czarnej dziury.
Masa czarnej dziury/wszechświata ciągle rośnie bo dostępna materia nigdy się nie wyczerpie, ponieważ powstaje z niewyczerpanych zapasów ciemnej materii. Twierdzenie że nie jesteśmy w stanie wykryć czarnej dziury, ponieważ gdy opuściła galaktykę wchłonęła cały otaczający ją gaz jest niezgodne z nową hipotezą. W rzeczywistości, nigdy bezpośrednio nie zobaczymy czarnej dziury, ponieważ otaczający dysk akrecyjny zawsze ją zasłania.
Wraz ze wzrostem masy wszechświata/czarnej dziury rośnie długość Plancka obowiązująca w danym wszechświecie. Wzrost długości Plancka wiąże się ze zmniejszaniem gęstości wszechświata/czarnej dziury. Każda czarna dziura według hipotezy budowy hiper wszechświata bierze udział w ekspansji wszechświata i tym się różni od czarnej dziury hipotezy standardowej.
"Celem" istnienia czarnych dziur jest "odświeżanie" materii zwykłej starego wszechświata, "zanieczyszczonego" ciężkimi pierwiastkami, na nowy świat wypełniony ciemną materią. Ciemna materia stoi na początku ewolucji materii rozumianej w sensie ogólnym. Niezależnie co poprzez dysk akrecyjny opadnie na horyzont zdarzeń czarnej dziury produktem końcowym będzie zawsze ciemna materia, która jest najprostszą formą materii. Dzięki zabiegowi "odświeżania" materii przez czarne dziury hiperwszechświat będzie istniał wiecznie. "Celem" czarnych dziur jest umożliwienie wiecznego istnienia hiperwszechświata. Hiperwszechświat jest niezniszczalny - nie ma sensu szukanie mechanizmu początku czegoś co jest niezniszczalne - uwaga ta odnosi się do hipotezy Wielkiego Wybuchu.
Według Nowej Hipotezy Ewolucji Wszechświata w czarnych dziurach nie występuje obiekt zwany osobliwością. Młoda czarna dziura jest wypełniona ciemną materią. Cząstki ciemnej materii w czarnych dziurach mają diametralnie mniejsze rozmiary niż w wszechświecie który czarną dziurę stworzył, czyli diametralnie mniejsza jest długość Plancka i wynikające z tego konsekwencje.
Czarna dziura nigdy nie jest "głodna", bowiem każdą czarną dziurę otaczają niewyczerpane zapasy "pokarmu", którym jest ciemna materia, równomiernie i w dużej koncentracji wypełniająca każdy wszechświat. Masa każdej czarnej dziury systematycznie i nieprzerwanie rośnie, i przyrost ten w zasadzie nie jest zależny od istnienia lub nieistnienia zwykłej materii w sąsiedztwie czarnej dziury.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz